การลาป่วย และการลาของผู้ดู แล

ลูกจ้างสามารถลาป่วย (sick leave) ได้เมื่อพวกเขาป่วยหรือบาดเจ็บ และไม่สามารถไปทำงานได้ นอกจากนี้ พวกเขายังสามารถลาเพื่อดูแลคนป่วยหรือบาดเจ็บได้

การลาป่วย และการลาของผู้ดูแลนั้นเป็นที่รู้จักกันในฐานะ วันลากิจส่วนตัว (personal leave) ด้วยเช่นกัน

ลูกจ้างสามารถใช้วันลาหยุดของผู้ดูแล (carer’s leave) เพื่อดูแลหรือสนับสนุนคนที่อยู่กับพวกเขาหรือสมาชิกของครอบครัวที่ใกล้ชิดของพวกเขา (เช่น สามีภรรยา คู่ครอง บิดามารดา บิดามารดาบุญธรรม บุตร พี่น้องร่วมบิดามารดา ปู่ย่าตายาย) คนนั้นๆ จะต้องเจ็บป่วยหรือบาดเจ็บหรือต้องการความช่วยเหลือในกรณีฉุกเฉินที่ไม่คาดฝัน

ลูกจ้างสะสมวันลาป่วย และวันลาของผู้ ดูแลได้ทันที ที่พวกเขาเริ่มทำงาน วันลานี้สามารถลาเมื่อใดก็ได้ รวมถึงระหว่างช่วง 12 เดือนแรกของการทำงาน

นายจ้างสามารถขอให้ลูกจ้างเตรียมหลักฐานเพื่ออ้างอิงถึงสาเหตุการลาได้ โดยทั่วไปสามารถใช้ใบรับรองแพทย์หรือคำแถลงการณ์ (statutory declaration) เพื่อเป็นหลักฐานได้ 

ลูกจ้างจะได้รับวันลามากแค่ไหน?

ลูกจ้างประเภทเต็มเวลาหรือไม่เต็มเวลาจะมีวันลาป่วย และวันลาของผู้ดูแล ได้สูงสุดปีละ 10 วัน จำนวนวันลาขึ้นอยู่กับจำนวนชั่วโมงที่พวกเขาทำงานตามปกติในแต่ละสัปดาห์ เมื่อถึงสิ้นปี วันลาที่เหลืออยู่นั้นจะถูกยกไปรวมกับปีถัดไป

ลูกจ้างประเภทชั่วคราวสามารถใช้วันลาของผู้ดูแลโดยไม่รับค่าจ้างได้ครั้งละ 2 วันในยามจำเป็น

ลูกจ้างประเภทเต็มเวลาและไม่เต็มเวลาสามารถใช้วันลาของผู้ดูแลโดยไม่รับค่าจ้างได้หากพวกเขาไม่มีวันลาป่วยหรือวันลาของผู้ดูแลเหลืออยู่

การสิ้นสุดการจ้างงาน

โดยปกติ นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าวันลาป่วยและวันลาของผู้ดูแลที่ยังไม่ได้ใช้ให้กับลูกจ้างเมื่อการจ้างงานของพวกเขาสิ้นสุด

Want to save this information for later?

If you might need to read this information again, save it for later so you can access it quickly and easily.

Page reference No: 7408